ณ วัด.

posted on 13 Nov 2011 21:35 by 23rd-hint in Poem


วันพระ รรมะ ทำบุญ
แก่ตัว ญาติหนุน เริ่มหาย
สังขาร พรุ่งนี้ อาจวาย
เร่งไป เร่งทำ ให้ทัน

ปูนนี้ ไปได้ แต่วัด
ต้องปล่อย ต้องละ เลิกฝัน
ข้างข้าง ใครนะ ใครกัน
คุ้นคุ้น แต่มัน เลือนลาง

มือเหี่ยว เล็กลีบ สั่นเทา
เอื้อมเบา สัมผัส มืออีกข้าง
สายตา เพ่งพร่า ฝ้าฟาง
ยิ้มบาง ตาใส ใจระรัว

เพื่อนเก่า เพื่อนแก่ แต่ก่อน
ภาพหลอน คืนมา ในหัว
หนังหย่อน เหนียงยาน ทั้งตัว
น่ากลัว เวลา ผ่านไป

ความตาย น่าขำ สิ้นดี
ชาตินี้ ตายซะที ก็ได้
แก-ฉัน ไม่ใคร ก็ใคร
ต้องไป สักวัน สักวัน ...

Comment

Comment:

Tweet

Tags