[ วินาที. ]

posted on 24 Nov 2011 21:05 by 23rd-hint in Diary

.

  

.

  

.

  

เสียงผู้คนเจื้อยแจ้วรอบกาย

อารัมภ์บทเพลงดังกังวาลด้วยท่วงทำนองของกีตาร์ไฟฟ้าหนักหน่วง

แก้วใสในมือที่บรรจุของเหลวไว้นองก้น

ถูกกระดกลงคอในครั้งสุดท้ายที่เธอยกขึ้นจรดริมฝีปาก

ก่อนจะฟุบหน้าลงกับแขนบนโต๊ะตัวเก่า

ไม่ใช่คืนแรก

และอาจจะยังไม่ใช่คืนสุดท้าย

เสียงผู้คนนั่งร่วมโต๊ะหัวร่อต่อกระซิก

บ้างเขย่าแขนพลางเอ่ยเรียกชื่อ

ทว่าไร้การตอบสนอง

พวกเขาจึงทำได้เพียงปล่อยหล่อนนอนฟุบอยู่แบบนั้นจนกว่าจะได้เวลากลับ

  

  

"กู..ม.ม....ม..มาววว"

หญิงสาวตะโกนดังลั่นหลังจากโดนน้ำแข็งที่ละลายอยู่ในถังใสบนโต๊ะราดจนชุ่ม

เพื่อน ๆ ของหล่อนหัวเราะกราว

อาจดูโหดร้าย .. แต่ไม่เลวร้ายเกินไปนักสำหรับหล่อนที่ไม่รู้เรื่องรู้ราว

หลังจากนั้นมีบทพูดอีกหลายประโยคหลุดออกมา

แต่ไม่มีใครทันจับใจความได้

เพื่อนสาวคนหนึ่งอาสาหอบพาไปส่งบนห้อง

เพราะกลับทางเดียวกัน

ไม่มีเสียงหัวเราะ ไม่มีบทสนทนา

เป็นการเดินทางกลับที่เงียบเชียบ

ไม่มีใครรู้ดีเท่าเพื่อนร่วมทาง

เบื้องหลังความสนุกสนานที่เกินขอบเขต

มีคราบน้ำตาเปื้อนสองแก้ม

ไหลริน

เป็นทาง

จนถึงหมอนที่หล่อนนอนหลับ

ไป

  

  

  

ผ่านไปอีกหนึ่งคืน

  

  

 

  

ความทรมานหาใช่วินาทีของความไร้สติ

หากแต่เป็นความมีสติ

สองมือตวัดปิดดวงตา

ราวกับต้องการให้มันหลับลงอีกครั้ง หลังจากตื่นขึ้น

คราบน้ำตาเก่ายังไม่ทันจาง มีคราบใสไหลอาบสองแก้มอีกครั้ง

ริมฝีปากบิดเบี้ยว

ลมหายใจประเดี๋ยวรวยริน ประเดี๋ยวฟืดฟาด

มีเสียงสะอื้นไห้เบา ๆ ในลำคอ

หญิงสาวกระชากผ้าห่มซุกตัวแน่น

ความทรมานเกิดขึ้นตอนนี้

" วิ น า ที ที่ ลื ม ต า ตื่ น "

ก่อนนอนอาจมีกิจกรรมมากมาย

ที่ทำให้ลืมเรื่องเลวร้าย

เรื่องที่แสนเจ็บปวด

รวดร้าว

ต่อ

จิตใจ

แต่ไม่มีกิจกรรมไหน

ที่ทำให้ลืมได้

ทันทีที่ลืมตาตื่น 

  

  

  

และคนทุกคน

ล้วนหลับใหล ..

  

  

.

  

.

  

.

Comment

Comment:

Tweet

เรื่องของความเศร้า
ต้องใช้เวลา


.. Hot! Hot!

#1 By อิสระรำพัน on 2011-11-28 02:39

Tags